Jak Strzelec i Koziorożec dzielą się rolami

Strzelec przedstawia plan jako gotowy, choć nikt jeszcze niczego nie policzył. Koziorożec liczy koszty i zwykle jako pierwszy mówi, że w tej wersji się nie uda.

Strzelec słyszy w tym niechęć, choć jest to zwykła rachuba; Koziorożec widzi lekkomyślność tam, gdzie bywa zwyczajna odwaga. Ta sama scena powtarza się u nich przy każdej większej decyzji.

Odpowiedź jest zawsze ta sama i zawsze niesprawiedliwa: Koziorożec. Rachunki, terminy i formalności spadają na niego, bo Strzelec ich nie widzi, a nie dlatego, że tak ustalili.

Po roku Koziorożec ma poczucie, że dźwiga wspólne życie sam, a Strzelec jest szczerze zdziwiony, bo nikt go o pomoc nie prosił. Wypowiedziana wprost prośba działa tu znacznie lepiej niż liczenie w milczeniu.

Strzelec potrzebuje możliwości wyjścia i uważa każde zobowiązanie za coś, co warto odłożyć. Koziorożec uważa zobowiązanie za podstawę bezpieczeństwa i nie rozumie, jak można żyć inaczej.

Spór dotyczy nie uczuć, lecz formy: umowy, wspólnego konta, terminu, nazwania rzeczy po imieniu. Strzelec zgadza się na to później niż wszyscy inni, ale gdy już się zgodzi, dotrzymuje słowa.

Paradoksalnie właśnie ta różnica bywa dla obojga zdrowa. Przy Koziorożcu Strzelec pierwszy raz coś kończy; przy Strzelcu Koziorożec pierwszy raz robi coś, czego nie policzył.

Strzelec śmieje się ze wszystkiego, także z rzeczy, które Koziorożec traktuje poważnie. Koziorożec rzadko mówi, że go to dotknęło, więc Strzelec powtarza żart, nie wiedząc, co robi.

Jedna zasada rozwiązuje tu połowę problemów: żartów o pracy i pieniądzach nie wygłasza się przy ludziach.