Księżyc we Lwie: dobry nastrój zależy od tego, czy ktoś was widzi

Po złym dniu Księżyc we Lwie lepiej reaguje na docenienie niż na analizę problemu. Usłyszeć, że coś się udało, że ktoś jest dumny, że wysiłek nie poszedł na marne: to stawia na nogi szybciej niż najlepsza rada. Bez takiego sygnału nawet sukces smakuje słabo.

Stąd też potrzeba uznania w pracy. Zadania, które mają publiczność, czyli wystąpienia, scena, prowadzenie warsztatów, praca z klientem twarzą w twarz, dają satysfakcję, jakiej nie da praca w cieniu, nawet dobrze płatna. Biurko w kącie i zadania, których nikt nie ogląda, z czasem gaszą zapał.

Troska Księżyca we Lwie jest widoczna i szczodra. Urodziny bliskich obchodzi się z rozmachem, prezenty są przemyślane, a gości przyjmuje się tak, żeby wychodzili zachwyceni. W ten sposób okazuje się miłość i jednocześnie buduje poczucie, że dom jest miejscem, gdzie dzieje się coś ważnego.

Problem zaczyna się, gdy wysiłek przechodzi bez echa. Brak podziękowania po przyjęciu, które zajęło cały weekend, rani mocniej, niż widać. Duma nie pozwala o tym powiedzieć, więc przykrość zamienia się w chłodniejszy ton na kolejne dni.

Księżyc we Lwie nie lubi pokazywać słabości. Kiedy jest źle, łatwiej wyjść do ludzi z uśmiechem niż przyznać, że coś boli. Otoczenie widzi energię i pewność siebie, a smutek zostaje za zamkniętymi drzwiami.

Ta postawa pomaga w kryzysie, bo ludzie chętnie idą za kimś, kto trzyma fason. Kosztuje jednak sporo: emocje odkładane na później w końcu wracają, często jako wybuch o drobiazg albo nagłe zmęczenie wszystkim naraz.

Bliscy, którzy potrafią dostrzec smutek za uśmiechem, zyskują zaufanie na lata. Rozmowa w cztery oczy, bez świadków, ułatwia przyznanie się do słabości, bo nikt nie traci przy tym twarzy.

Do odpoczynku temu położeniu potrzebna jest radość, nie tylko cisza. Taniec, karaoke, teatr, wieczór gier planszowych, malowanie dla przyjemności: wszystko, co pozwala się wyrazić i chwilę pobyć w centrum, oddaje siły szybciej niż leżenie przed telewizorem.

Z dziećmi to położenie dobrze się bawi: chwali, przebiera się, klaszcze najgłośniej na szkolnym przedstawieniu. Trudniej robi się wtedy, gdy dziecko zaczyna chcieć własnej sceny i własnych braw.

Po kłótni Księżyc we Lwie czeka, aż druga strona zrobi pierwszy krok. Przeprosiny są ważne, ale jeszcze ważniejsze jest uznanie racji albo przynajmniej uczuć. Bez tego spór może tlić się długo, choć nikt już nie pamięta, od czego się zaczął.

Często okazuje się, że pod urazą kryje się zwykła potrzeba: podziękowanie, pochwała, chwila uwagi. Pomaga wtedy pytanie zadane sobie w myślach: „czy chodzi mi o rację, czy o to, żeby ktoś mnie zauważył?”. Uczciwa odpowiedź zwykle skraca ciche dni i oszczędza obu stronom sporo nerwów.