Księżyc w Baranie: złość przychodzi szybko i szybko mija

Złość pojawia się u was szybko i mówi wprost. Nie ma tu cichych dni ani obrażania się na raty: coś zabolało, więc słychać to od razu. Dobra strona jest taka, że po wybuchu nie zostaje osad. Wy już idziecie dalej i chętnie wracacie do zwykłej rozmowy, jakby burzy nie było.

Kłopot w tym, że ludzie wokół nie zawsze nadążają. Partner, który potrzebuje dnia na ochłonięcie, odbiera wasz szybki powrót do dobrego humoru jako lekceważenie. Krótkie zdanie po fakcie, na przykład „to zabrzmiało za ostro”, zamyka sprawę szybciej niż udawanie, że nic się nie stało. Bez niego bliscy zaczynają chodzić wokół was na palcach.

Gdy jest źle, najmniej pomaga leżenie i przeczekiwanie. Księżyc w Baranie uspokaja się przez ciało i przez decyzję: szybki marsz, rower, sprzątanie z muzyką na cały regulator, telefon, który wreszcie załatwia zaległą sprawę. Po wysiłku w głowie robi się ciszej, a problem znów wygląda na coś do rozwiązania. Dlatego w zły wieczór bieganie albo worek treningowy dają więcej niż długa rozmowa o uczuciach. Rozmowa przychodzi później, kiedy napięcie już zeszło, i wtedy jest krótsza i konkretniejsza.

Bezpieczne miejsce to dla was takie, w którym można wyjść, wrócić i zmienić zdanie bez tłumaczenia się. Kontrola, wypytywanie, gdzie i z kim, oraz wspólny kalendarz rozpisany co do minuty szybko budzą bunt, nawet jeśli płyną z troski.

Wasza troska wygląda podobnie: konkretnie i od razu. Gdy bliska osoba ma kłopot, dzwonicie do mechanika, pakujecie zakupy, jedziecie przez całe miasto. Gorzej z siedzeniem przy kimś i słuchaniem, kiedy nic nie da się naprawić. Wtedy pojawia się niecierpliwość, choć intencja jest dobra.

W rodzinie i w związku najlepiej działa układ, w którym każdy ma swój kąt i swoje sprawy. Dzieci dostają przy tym Księżycu zachętę do prób i szybkie „wstawaj, jeszcze raz” po porażce, rzadziej długie pocieszanie.

Pod presją Księżyc w Baranie przyspiesza. Decyzje zapadają szybciej, maile wychodzą bez drugiego czytania, a cierpliwość do cudzego tempa spada. W pracy to bywa atutem przy kryzysie, gdzie liczy się pierwszy ruch, i kłopotem przy sprawach, które wymagają czekania na innych.

Sygnał ostrzegawczy jest prosty: drażliwość o drobiazgi i chęć, żeby wszystko było załatwione na wczoraj. Przerwa na wysiłek fizyczny przed wysłaniem ważnej wiadomości zmienia wtedy jej ton. Mail napisany po treningu zwykle mówi to samo, tylko bez ostrza.