Wenus we Lwie: kochacie hojnie i chcecie, żeby to było widać

Przyciągają was ludzie, którzy mają w sobie blask: dobrze się prezentują, mają pasję, potrafią zająć uwagę całej sali. Zakochujecie się w kimś, z kim chętnie pokazujecie się na weselu u znajomych i kogo z dumą przedstawiacie rodzinie. Osoba, którą trzeba ukrywać albo tłumaczyć, rzadko utrzymuje waszą uwagę na dłużej.

W związku dajecie dużo: czas, prezenty, uwagę, organizację urodzin, o których druga osoba zapomniała. Lubicie rozpieszczać i robicie to z przyjemnością, bo cudza radość cieszy was niemal tak samo jak własna. Wspólne wakacje, kolacja z okazji awansu czy przyjęcie dla przyjaciół mają u was oprawę.

W zamian potrzebujecie podziwu wyrażonego słowami. Komplement przy znajomych, podziękowanie za kolację, zachwyt nad nową fryzurą działają na was lepiej niż jakikolwiek prezent. Brak takich reakcji przez dłuższy czas odbieracie jako sygnał, że uczucie słabnie, nawet jeśli druga strona po prostu mówi mało.

Pieniądze lubicie wydawać tak, żeby było widać. Dobra restauracja na rocznicę, prezent w eleganckim opakowaniu, ubranie, które przyciąga wzrok, bilety w pierwszym rzędzie. Na tym, czego nikt nie zobaczy, łatwiej wam oszczędzać niż na tym, co pokazuje wasz styl. Nawet zwykła środa potrafi u was zamienić się w małe święto, jeśli jest z kim je dzielić.

Taki budżet bywa nierówny: kilka okazałych wydatków potrafi zjeść oszczędności całego miesiąca. Dobrze działa stała kwota na przyjemności, wydawana bez liczenia, i osobna, której nie rusza się wcale. Ten sam rozmach zarabia za to tam, gdzie liczy się prezencja: w sprzedaży, modzie, organizacji wydarzeń, na scenie, w mediach i wszędzie, gdzie trzeba przekonać ludzi do siebie.

Najbardziej boli was pominięcie: zapomniane święto, prezentacja, której nikt nie skomentował, bliska osoba, która przy znajomych mówi o kimś innym z większym zachwytem. Krytyka podana z szacunkiem, w cztery oczy, przechodzi u was zaskakująco gładko, a ta sama uwaga rzucona przy ludziach zostaje w pamięci na długo. Reakcja bywa chłodna i dumna, rzadko płaczliwa, bo łatwiej się wycofać, niż pokazać, że zabolało. Bliscy, którzy wiedzą, że za tym chłodem stoi zwykle zranione serce, otwierają rozmowę jednym szczerym słowem uznania szybciej niż długim tłumaczeniem. Wtedy duma ustępuje równie szybko, jak się pojawiła, a hojność wraca na swoje miejsce.