Uran we Lwie: wolność wyrażacie przez własny styl

Własny styl jest dla tego położenia sprawą zasadniczą. Ubranie, muzyka, sposób mówienia i urządzania mieszkania mają pokazywać, kim się jest, a nie do kogo się pasuje. To pokolenie w młodości wnosiło na scenę punk, nową falę i kolorowe fryzury, które dorośli brali za prowokację.

U konkretnej osoby widać to w mniejszej skali: w zawodzie wybranym wbrew rodzinie, w hobby, o którym wiedzą wszyscy znajomi, w niechęci do anonimowości. Bycie jednym z wielu męczy szybciej niż ciężka praca. Potrzeba wyróżnienia się zmienia tylko scenę: z klubowej na firmową, rodzinną albo sąsiedzką.

Sprzeczność tego położenia jest prosta: potrzeba podziwu i niechęć do dostosowania się do tych, którzy podziwiają. Uran chce być wolny od cudzych oczekiwań, Lew chce, żeby ktoś patrzył. Kiedy publiczność czeka na powtórkę dawnego sukcesu, pojawia się pokusa, żeby zrobić coś odwrotnego.

Lwem rządzi Słońce, a ono stawia w centrum serce i dumę. Stąd duma, która łatwo przechodzi w upór: przyznanie, że stary pomysł się zestarzał, kosztuje więcej niż wymyślenie nowego. Najlepiej to położenie działa wtedy, gdy oryginalność służy czemuś więcej niż własnemu wizerunkowi, na przykład zespołowi, uczniom albo sprawie.

W miłości liczy się zachwyt i swoboda naraz. Związek, w którym trzeba zrezygnować z własnego hobby albo stylu, dusi szybko, nawet jeśli uczucie jest silne. Dobrze działa partnerstwo dwojga ludzi z własnymi pasjami, którzy lubią oglądać się nawzajem w akcji.

W roli rodzica Uran we Lwie zachęca dziecko do rozwijania talentu, do sceny i do odważnych wyborów, a szkolne oceny obchodzą go mniej niż to, czy dziecko ma coś swojego. Opłaca się mieć dla siebie jedną rzecz robioną dla przyjemności, bez oceny i bez publiczności. Taka odskocznia przypomina, po co w ogóle się tworzy, i łagodzi zawód, kiedy brawa nie przychodzą.

Słabsza strona pojawia się wtedy, gdy wyróżnianie się staje się celem samym w sobie. Każda propozycja z zewnątrz brzmi wtedy jak zamach na niezależność, a każda rada jak krytyka. Dla otoczenia to sygnał, że chodzi już o wizerunek, a nie o wolność. Dla samej osoby to moment na pytanie, czy jeszcze coś tworzy, czy już tylko broni swojej marki.