Skąd bierze się dystans między Baranem a Rybami

Znaki stojące obok siebie nie rozpoznają się z daleka, a więź tej pary staje się wyraźna dopiero we wspólnie przeżywanym życiu. Przy pierwszym spotkaniu nie ma ani wyraźnego sprzeciwu, ani wielkiego przyciągania; bliskość rośnie z czasem.

W sporze Baran podnosi głos i nie uważa tego za poważną awanturę; dla niego podniesiony ton oznacza, że sprawa właśnie się rozwiązuje. Dla Ryb ten sam ton jest zagrożeniem i rozmowa w tym miejscu się kończy.

To najbardziej namacalny kłopot tej pary. Baran sądzi, że temat został zamknięty, a Ryby pozostają pod wpływem tego głosu przez wiele dni i nie chcą już wracać do tej samej sprawy.

W parach, którym się układa, Baran uczy się ściszać głos i widzi, że to nie jest ustępstwo; Ryby próbują powiedzieć tego samego dnia, że coś je zabolało, i odkrywają, że relacja od tego nie pęka.

Baran chroni Ryby odruchowo: broni ich wobec innych, bierze na siebie trudną robotę, wychodzi na przód tam, gdzie trzeba zdecydować.

Ryby dają Baranowi coś, czego rzadko doświadcza: przyjęcie bez osądu. Baran nie musi bronić swojej stanowczości, a to dla niego rzadka ulga. Ta wymiana działa długo; ryzykiem jest moment, w którym ochrona zamienia się w decydowanie za drugą stronę.

Większość decyzji spada w tej parze na Barana, bo Ryby odkładają nazwanie swojego wyboru, a Baran nie lubi czekać.

Na krótką metę ten układ działa. Na dłuższą Ryby mogą poczuć, że nie mają głosu we własnym życiu, i zamiast to powiedzieć, wycofują się. Oddanie części decyzji wyraźnie Rybom przywraca tej parze równowagę.