Dlaczego więź Barana i Bliźniąt powstaje niemal bez wysiłku

Sekstyl to aspekt, w którym znaki widzą się bez przymuszania. Baran i Bliźnięta nie męczą się przy pierwszym kontakcie: pośpiech Barana nie nuży Bliźniąt, a przeskoki tematów nie ranią Barana. Dlatego ta para najczęściej zaczyna się od znajomości, a co dzieje się potem, to osobna historia. Łatwość ma swoją cenę: skoro nic nie przymusza, długo nie zostaje sprawdzone, na czym właściwie stoi ta więź, i przy pierwszym prawdziwym sporze oboje są nieprzygotowani.

Baran chce zamknąć sprawę, Bliźnięta chcą ją zostawić otwartą. Dla Barana decyzja przynosi ulgę; dla Bliźniąt decyzja podjęta za wcześnie oznacza odrzucenie trzech dobrych wariantów, których nikt jeszcze nie zobaczył. W codzienności powtarza się to w każdej skali, od wyboru restauracji po ofertę pracy. Pary, którym się układa, nie zamieniają tego w wyścig: Bliźnięta zbierają możliwości, Baran wybiera jedną i każde robi swoje. Bez tego podziału jeden wieczór przeżywa się dwa razy; najpierw omawia się warianty, potem Baran traci cierpliwość i wprowadza własną decyzję, a Bliźnięta pytają, po co była ta rozmowa.

Dla Barana mówienie jest przygotowaniem do ruchu; to, co powiedziane, będzie zrobione. Dla Bliźniąt mówienie jest samym myśleniem; to, co powiedziane, to pomysł dopiero próbowany.

Tu para najczęściej się myli. Bliźnięta myślą na głos, Baran bierze to za obietnicę i rusza; kiedy Bliźnięta zmieniają zdanie, Baran słyszy wycofane słowo. Tymczasem to samo zdanie ma po obu stronach inną wagę. Pary, które to zauważają, wypracowują drobny znak: gdy wiadomo, które zdanie jest decyzją, a które myślą, tarcie w dużej mierze znika.