Aslan sesini yükseltir, Akrep kapıyı kapatır

Aslan kalabalıkta rahat eder; bir yemekte üç yeni insanla tanışır, numara alır, ertesi sabah hepsini anlatır. Akrep aynı yemekte kimin kime nasıl baktığını izler ve eve dönerken sorar.

Soru kötü niyetli değildir, ama Aslan onu suçlama gibi duyar. Güzel geçmiş bir akşam, gereksiz bir savunmayla kapanır.

Aslan kavgayı bağırarak bitirir ve gerçekten kapatır; yarım saat sonra yemek ısmarlar, şaka yapar, olanı geride bırakır. Akrep için konu kapanmaz: söylenen cümle aklında kalır, altı ay sonra bambaşka bir tartışmada kelimesi kelimesine geri gelir. Aslan bunu haksızlık sayar, Akrep ise verilmemiş bir cevabın tamamlanması olarak görür.

Aslan evde kalabalık ister: doğum günü, on iki kişi, uzun bir masa.

Akrep dört kişilik bir akşam yemeğini yeterli bulur ve tanımadığı kimselerin mutfağa girmesinden hoşlanmaz.

Çözüm bölüşmedir: yılda birkaç büyük davet Aslan'ın, sıradan cumartesiler Akrep'in ritmine göre kurulur. Bu pazarlık bir kere konuşulup karara bağlanmazsa, her davet baştan tartışılır.

Sabit niteliğin bedeli burada görünür. Aslan geri adım atmayı küçülmek sayar, Akrep ise önce konuşanın zayıf düştüğüne inanır; sonuçta aynı evdeki iki kişi üç gün boyunca birbirine gündelik işler dışında bir şey söylemez.

Buzu kıran genellikle ortak bir zorunluluktur: kira, hasta bir yakın, taşınma günü. Konu konuşularak değil, yan yana bir iş yapılarak kapanır.