Yengeç ile Aslan aynı ilgiyi neden iki ayrı yerde arar

Komşu burçlar birbirini uzaktan görmez, temas ettikçe tanır. Yengeç ile Aslan'ın ilk karşılaşmasında büyük bir çekim ya da açık bir itiraz oluşmaz; bağ ortak bir ev, ortak bir iş ya da ortak bir çevre paylaşıldığında belirginleşir.

Bu açının verdiği şey yakınlıktır, ortak dil değil. Aynı olaya verdikleri tepkiler örtüşmez ve ikisi de bunu ilk aylarda fark eder.

Sürdürülen örneklerde iki taraf da ötekinin ölçüsünü öğrenir. Aslan, Yengeç'in sessizliğini kişisel saymamayı; Yengeç, Aslan'ın gösterişini samimiyetsizlik saymamayı öğrenir.

Aslan ilgiyi açıkça ister ve verildiğinde açıkça karşılık verir. Yengeç ilgiyi dolaylı ister; sorulmasını, fark edilmesini, hatırlanmasını bekler.

Aynı sahne bu ikilide düzenli olarak geri döner. Aslan bir grubun ortasında parlarken Yengeç kendini ikinci sırada hisseder; Yengeç bunu söylemek yerine geri çekilir ve Aslan neden mesafe oluştuğunu anlamaz. İkisi de aynı şeyi ister: kendi ölçüsünde görülmeyi.

Aslan, Yengeç'e görünürlük ve güven verir. Yengeç tek başına kalırsa çevresini daraltma eğilimindedir; Aslan'ın yanında dışarıya daha kolay açılır ve kendi değerini daha az sorgular.

Yengeç ise Aslan'a dinlenme alanı verir. Aslan dışarıda güçlü görünmek için çaba harcar; evde bunu bırakabileceği bir yer olduğunda yorgunluğu birikmez. Bu ikilinin en sağlam yanı, dışarıdaki rolün içeride devam etmek zorunda olmamasıdır.

Bu alışverişin işlemesi için iki tarafın da ötekinin alanını küçümsememesi gerekir. Aslan'ın dışarıdaki hayatı boş bir gösteri sayıldığında ya da Yengeç'in ev düzeni dar bir dünya olarak görüldüğünde, ikisi de kendi tarafına çekilir ve ortak alan daralır. Uzun süren örneklerde bu denge açıkça görülür: dışarıda Aslan konuşur, içeride Yengeç düzeni kurar ve ikisi de bu paylaşımdan memnun kalır.