Boğa ile Kova aynı konuyu yıllarca konuşur

Boğa parayı görünür bir şeye çevirir: mutfak masası, kış lastiği, kenarda duran üç maaşlık bir yastık. Kova aynı parayı yeni bir kursa, bir arkadaşın işine ya da adını ilk kez duyduğunuz bir uygulamaya koyar.

Her biri karşı tarafın harcamasını boşa gitmiş sayar. Ortak kasa yerine iki hesap ve ay başında yapılan tek bir aktarım, bu evdeki kavgaların yarısını kapatır.

Kova akşamı kalabalıkla doldurur; tanımadığınız insanlar gelir, gece yarısı kimse kalkmaz. Boğa ise hafta içinde biriken yorgunluğu sessiz bir sofrada bırakmak ister.

Bu pazarlıkla çözülür: ayda iki akşam ev kalabalık, iki akşam kapı kapalı. Boğa takvimde yazana uyar, Kova da kendi seçtiği akşama kolayca söz verir.

Kova arada iki gün kendi kafasının içinde yaşar: az konuşur, mesajı akşam yanıtlar, bunu ilişkiyle ilgili bir mesele saymaz. Boğa o iki günü «bir şey oldu» diye okur, sorup öğrenmek yerine bekler ve bekledikçe büyütür. Tek çare erken haber vermektir; Kova kaybolacağını önceden söylediğinde, Boğa sessizliği üstüne almaz.

Aynı konu yıllarca döner: taşınmak, araba, Kova'nın değiştirmek istediği iş. Tartışma bağırarak değil, sessiz bir inatla sürer; iki taraf da pozisyonunu koruyup zamanın kendisini haklı çıkarmasını bekler.

Böyle bir ikili genelde dağılmaz. Çözülmeyen kavgadan geriye kırgınlıktan çok yorgunluk kalır, konu bir süre sonra kendiliğinden rafa kalkar ve altı ay sonra aynı cümlelerle açılır.