Balık ima eder, Yay adını koyar

Cumartesi için verilen söz cuma akşamı esner. Yay o gün başka bir davet bulur, Balık zaten iptal edileceğini sezdiği için kendi planını hiç kurmamıştır.

Kimse kızmaz, ama üst üste gelen üç erteleme bir şeyi bitirir: karşı tarafın sözüne bel bağlamak biter. Bu çiftte asıl kayıp kavga değil, sessizce düşen beklentidir.

Yay konuşurken doğruyu söylemeyi nezaketin önünde tutar; söylediği şey genellikle haklıdır ve genellikle zamansızdır. Balık cevabı o anda vermez, gülümser ve konuyu kapatır. Cümle bir hafta sonra, ilgisiz bir tartışmanın ortasında geri gelir; Yay o zaman neden bahsedildiğini hatırlamaz bile.

Yay parayı gelecekteki bir gelirin peşinatı gibi harcar: nasılsa bir iş çıkar. Balık harcamayı sevmez ama hayır da diyemez; borç verdiği kişiyi hatırlar, borcu sormaz.

Zayıf nokta ortak: toplamı bilen yoktur.

İlk gerçek kriz bu yüzden bir vergiyle, bir tamirle ya da iade edilmeyen bir uçak biletiyle gelir. Rakam büyük değildir; sarsan şey, o rakamın ilk kez o gün görülmesidir.

İyi giden yanı da var: Yay'ın peşinden gittiği şey Balık'a yön verir, Balık'ın sezgisi Yay'ı insan ilişkilerinde kurtarır. Ortak bir yolculukta rotayı Yay çizer, o yolculuğun sonradan anlatılan tarafını Balık üretir.