Gdy Skorpion trafia na Skorpiona, nikt pierwszy nie ustępuje

Wieczorem przy herbacie dwa Skorpiony potrafią długo milczeć i obu jest z tym dobrze. Nie muszą opowiadać o swoim dniu, bo wystarczy ton, jakim brzmi „cześć” w drzwiach. Takie poczucie bezpieczeństwa wiele par buduje latami, a tu pojawia się samo.

Kłótnia dwóch Skorpionów rzadko jest głośna. Zamiast krzyku pojawia się chłód: krótkie odpowiedzi, drzwi zamykane trochę mocniej niż zwykle.

Potem każda strona czeka. Znak stały nie robi pierwszego kroku, bo pierwszy krok wygląda jak przyznanie się do winy, a tu żadna strona nie chce przegrać. Cisza potrafi trwać dłużej niż sam spór.

Kończy się zwykle gestem: ulubionym ciastem z piekarni albo wspólnym wyjściem, o którym nikt nie mówi, że jest pojednaniem. Obie strony udają, że nic się nie stało, więc sprawa wraca przy następnej okazji.

Na zewnątrz ta para trzyma się razem tak, że trudno ją rozdzielić. Krytyka jednego Skorpiona jest krytyką obu, a rodzina szybko się uczy, że uwaga o jednym trafia do dwóch par uszu. W trudnym roku, przy chorobie bliskich albo kłopotach w pracy, dwa Skorpiony tworzą sojusz, którego nic nie rusza.

W pracy taki duet sprawdza się przy zadaniach, które wymagają dyskrecji i wytrwałości: negocjacje, audyt, sprawy, o których nie mówi się na korytarzu. Gorzej z prywatnością w domu. Oba znaki chcą wiedzieć wszystko o drugim i oba chronią własne tajemnice, więc pytanie o hasło do telefonu bywa testem zaufania, którego nikt nie zdaje.