Porównaj dwa horoskopy urodzeniowe w czacie, gdy obliczenia są już zrobione

Model językowy dobrze robi to, o co w synastrii przede wszystkim chodzi: zamienia układ napięć i łatwych spotkań w spójny tekst. Gorzej radzi sobie z krokiem wcześniejszym. To, gdzie stała Wenus o danej minucie nad danym miastem, jest odczytem z efemeryd, a nie faktem leżącym w danych treningowych; zapytany o to model pewnym tonem podaje błędny stopień. Dwa horoskopy podwajają ryzyko, a jeden przesunięty stopień decyduje o tym, które kontakty w ogóle istnieją.

Samo porównanie też jest mechaniczne. Dziesięć ciał po jednej stronie wobec dziesięciu po drugiej daje sto par, a każda albo mieści się w orbie przewidzianym dla swojej rodziny aspektów, albo się nie mieści i po prostu nie istnieje. Serwer przechodzi je wszystkie i drukuje wyłącznie te, które przeszły, każdą z orbem w stopniach i minutach kątowych.

Najpierw oba horoskopy w całości: pozycje z dokładnością do minuty kątowej, ze znakiem i domem, oznaczenia retrogradacji, cztery osie, dwanaście kuspidów, własne aspekty każdej osoby oraz bilans żywiołów i jakości. Dalej lista kontaktów międzyhoroskopowych, która pojawia się dopiero przy dwóch horoskopach: każdy kontakt biegnący z jednego horoskopu do drugiego, uszeregowany od najściślejszego, a w każdym wierszu podpisane, czyje ciało z czyim. Bez tego podpisu model bierze kontakt między wami za aspekt wewnątrz jednego horoskopu i interpretacja rozłazi się na dwa osobne opisy.

Potem nałożenia domów: w które domy partnera trafiają wasze ciała i w które wasze domy trafiają jego. Wydrukowane są oba kierunki, a każdy wiersz nazywa kierunek słowami, bo odwrócone nałożenie odwraca też sens interpretacji. Blok kończą instrukcje, które trzymają odpowiedź w ryzach: nie wychodzić poza dane, schodzić od najściślejszych kontaktów w dół, przy każdej interpretacji podawać orb, nie wymyślać kontaktów spoza listy i pisać o parze, a nie o dwóch osobach po kolei.

Daty, miejsca, godziny i zgody. Najbardziej kłopotliwa jest godzina: powinna pochodzić z dokumentu albo z pamięci rodziny, a nie z oszacowania, bo kwadrans przesuwa kuspidy na tyle, że zmienia się całe nałożenie.

Cudze dane urodzeniowe należą do tej osoby, a interpretacja zbudowana na nich powie o niej rzeczy, o które nie prosiła. Prompt zostaje tekstem w schowku, nie profilem na stronie, ale rozmowa wychodzi lepiej, kiedy oboje wiecie, że się odbywa.

Narzędzie nie podstawia po cichu południa. Przy włączonym przełączniku z horoskopu tej osoby znika wszystko, o czym decyduje obrót Ziemi: żadnych domów, ascendentu, Medium Coeli ani Punktu Szczęścia, a Księżyc podany jest jako zakres stopni przebyty w ciągu doby urodzenia, a nie jedna dokładna pozycja. Prompt wprost zabrania modelowi tego dopowiadać, więc nikt nie poda wam znaku wschodzącego, którego nikt nie policzył.

Jeden skutek łatwo przeoczyć: nałożenie wymaga domów obu stron, więc jedna brakująca godzina usuwa ten fragment w całości, a nie w połowie. Reszta zostaje i jest to większość synastrii, bo kontakty planeta do planety oraz ich orby nie zależą od zegara: kontakty Słońca i Księżyca, wątek Wenus i Marsa oraz punkty nacisku Saturna trzymają się bez zmian.

Nie wyda wyroku. Synastria opisuje fakturę relacji, a nie zaliczenie albo oblanie, a każda pojedyncza liczba oceniająca parę jest tylko etykietą naklejoną na setkę kontaktów. Prompt prosi, żeby o trudnych kontaktach mówić równie uczciwie jak o łatwych: odpowiedź złożona z samych dobrych wiadomości pominęła połowę listy, więc powiedz to i zapytaj jeszcze raz.

Dokładne dane to jeszcze nie dokładna interpretacja. Pozycje są policzone, ale model nadal pisze ze wzorców i czasem przypisuje kontaktowi znaczenie, którego nie uznałby żaden astrolog. Żądaj wskazania wiersza i orbu pod każdym twierdzeniem, a odpowiedź traktuj jak hipotezę o dynamice, którą sprawdzacie własnym doświadczeniem, nie jak poradę, czy zostać, czy odejść.